کتاب، روایتی مستند و انسانی از زندگی و مسیر شکلگیری شخصیت حرفهای مهندس محمد پارسا است؛ روایتی که از کودکی در خانوادهای اصیل در سنگسر آغاز میشود و با انتخابی زودهنگام برای استقلال، تلاش و ساختن آینده ادامه مییابد.
مهندس پارسا از نوجوانی با ترک زادگاه و خانواده، مسیر تحصیل و زندگی مستقل را برمیگزیند؛ مسیری دشوار که بدون پشتوانه مالی اما با پشتوانه اراده، او را به تهران و سپس به موفقیت در کنکور و ورود به دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رشته مهندسی برق (گرایش الکترونیک) میرساند.
در این روایت، پیوند عمیق میان تحصیل، کار و تجربه عملی بهخوبی دیده میشود. او همزمان با تحصیل، بدون دریافت دستمزد، وارد فضای واقعی صنعت میشود و از پایینترین سطوح اجرایی، تجربه میاندوزد. این نگاه واقعگرایانه به صنعت و اقتصاد، بعدها به یکی از ویژگیهای متمایز او در مدیریت و کارآفرینی تبدیل میشود.
نقلقول مهندس پارسا از خاطرات شخصیاش، نشان میدهد که فاصله گرفتن ناخواسته از دانشگاه، نهتنها او را از مسیر علم جدا نکرد، بلکه باعث شد از طریق رسانهها، نوشتن، مصاحبه و تحلیل مسائل صنعت برق و اقتصاد، نقشی فعال و اثرگذار در فضای حرفهای کشور ایفا کند.
این متن، بیش از آنکه صرفاً یک زندگینامه باشد، روایت شکلگیری یک طرز فکر است:
طرز فکری مبتنی بر مسئولیتپذیری، تلاش مستمر، یادگیری تجربی و تعهد اجتماعی؛ ارزشهایی که امروز شالوده هویت بنیاد مهندس محمد پارسا را شکل میدهند.
دیدگاه خود را بنویسید